🔹🔹آغاز پذیرش حوزه های علمیه خواهران در سال تحصیلی جدید ۱۴۰۳-۱۴۰۲

🔷حوزه علمیه اهل البیت(ع) ملک شهر استان اصفهان از بین خواهران علاقه مند به تحصیل در علوم دینی سطح۲ و سطح۳(رشته کلام اسلامی) و دبیرستان معارف ثبت نام به عمل می‌آورد.

🔹 مهلت نام نویسی: از ۲۹ بهمن ۱۴۰۱ تا پایان اردیبهشت ۱۴۰۲

🔹جهت ثبت نام به آدرس زیر مراجعه کنید.
https://paziresh.whc.ir

🔹آدرس : اصفهان، ملک شهر، فلکه فیروزه بعد از فلکه نگین ، روبروی جاده سلامت، مدرسه علمیه اهل البیت (ع)
شماره تماس :
۰۳۱_ ۳۴۳۵۶۷۳۲

#اصفهان    #ملک_شهر

#پذیرش

#طلبه

#حوزه-علمیه-خواهران

دارای …..کتاب در موضوعات اخلاقی، کلامی، مهدوی، تاریخی، درسی و …

جمعهای زنانه پُراست از حرفهای جور واجور.یکی از طلا میگوید ، یکی از مریضیهای مختلف و دیگری هیچ !!!
سکوتش در جمعها برای جالب بود چون یه نوع جذابیت خاصی دنبال داشت و من همیشه میخواستم قفل زبانش را بگشایم و هم صحبتش شوم.مقاومتش از نوع لجبازی یا غرور نبود،جنس لطیفی داشت و پر رمز وراز.

بالاخره در یکی از جلسات دهه محرم گیرش کشیدم و زیر وزِبَر کارش را پرسیدم.خودش مشتاق تر شده بود برای ابراز سِر درونش.
تا قبل از دوران راهنمایی چندان به نماز و حجاب پایبند نبودم،منی که دوران جنگ‌را چشیده و در آن هاگیر واگیر جنگی ،یکسال زودتر به دبستان رفتم و تقریبا در هرکلاسی کوچکترین عضو سن وسالی بودم و به تبع ،زودتر تحت تاثیرجمع.
خانم عسجدی را قشنگ به ذهن دارم، مقنعه چونه دار و چادر کِش شده.برای منی که چادرم مدام لیز میخورد راه حل عالی شد ودر اولین مرحله چادرم را کِش زدم وبعد…

معلم دینی راهنمایی از داستانهای عذاب آخرتی می گفت،از پاداشهای آخرتی و من شیفته تر از هر روز نمرهءدرسم را ۲۰ میکردم و دلم به جنب وجوش افتادو دیگر تغییر کردم.نمازم سروقت شد وچادرم محکمتر به سرم چسبید.به دخترکان فُکلی دور وبرم با تعجب نگاه می کردم.وقتی از دوست تلفنی و نامه های یواشکی با هم می گفتند،حس چندشی پیدا می کردم.
منم شدم انگشت نمای تعدادی از هم سن وسالهایم و بعضی از رفقای دبستان از من جداشدند ومسخره کردن من اولین کارشان.بی خیال آن یاران قدیمی، برای خودم دوستانی جدید دست وپاکردم.تقریبا تنها کاری که تبحر دارم.

مائده از حوزه گفت و قند در دلم آب کرد.البته تعریف خوبیهای حوزه به چند جلسهءاول ختم شد وبعد از سختیهای درس بحث کرد ولی من گوشم ناشنواشده بود وبرق حوزه چشمم را گرفته بود.یعنی میشه چندتا مثل مائده دور هم درس بخونند؟؟؟ دیپلم گرفته ونگرفته به چهارچوب خانه داری متاهلی واگذارشده بودم و فرصت ادامهء درس راعملا از دست داده بودم وگزینهءحوزه برایم مثل یک شمش طلای ۲۴عیار روی میز چوبی موریانه گرفته بود.

سه سال ثبت نام کردم وبالاخره به قول قدیمیها تا ۳نشه بازی نشه ، دور سوم وارد گود طلبگی شدم.
مدرسهءکوثر اولین گزینه من بود به خاطر نزدیکی راه ولی…مشکلها شروع شد.دخترکم که هنوز سه سالش نشده بود را پیش مادر و مادر شوهر می‌گذاشتم و پیاده طی مسیر می کردم.دو کیلومتر پیاده روی تا به ایستگاه اتوبوس برسی وعبور از ۶خیابان برای سوارشدن به مرکب ورسیدن به دروازه تهران و بعد پیاده روی تا مدرسه برای اینکه درهزینه رفت وآمد صرفه جویی کنم که مبادا مورد سرزنش اطرافیان قرا بگیرم.تازه ترم اولم تمام نشده بود که گفتند مدرسه جدید آماده بهره برداری و اسباب کشی شروع شد.😭
مدرسه جدید کجا ومن کجا؟؟؟؟؟گردابی چنین حائل….خیابان آتشگاه و من زیر پونز خدا😭😭سختی رفت وآمدم دوچندان شد و غر غر اطرافیان شروع.
-ول کن بابا از اولم نباید می رفتی.ته درس خوندنت بی فایده است.تا مدرک بگیری پیرشدی و به درد کار نمی خوری.
خرجت زیاد میشه وبچه ات اذیت میشه…..
تا اینکه !!!!یکی از اساتید مهربان از مدرسهءاهل بیت ملک شهر گفت وجرقهءجابه جایی به ذهنم افتاد.انگار فرشته ای به راهگشایی ام تعیین شده بود.به مدرسه اهل بیت ،سری زدم و مسیر را عالی یافتم وبی خیال دوستان مدرسه قبلی پیشنهاد انتقالی به خانم نادری(مسئول آموزش) دادم وایشان گفتند اول میهمان وبعد انتقالی و خدایی در عرض یک ساعت تمام کارهایم انجام شدو منم شدم طلبهءمیهمان در مدرسه دومم.کوچکی ساختمان جدید اوایل برایم سخت بود ولی وقتی به مسیر راحتتر فکر میکردم، بی خیال می شدم.دوستانی که دور وبرم بودند از روز اول انگار نه انگار که من سال قبل باآنها نبودم و مثل یک رفیق چندساله برخورد کردند.خیلی عالی شد.ارتباط با رفقای دومدرسه و جمع کردن این همه توشه .
چندتا از دوستان بهتراز گلم هم میهمان بودند واین ارتباط را تنگاتنگتر می کرد.احساس مشترک در جایی مشترک.ولی خوب آنها کجا ومن کجا😁😁عزیزان درس خوان وپرتلاش در همهءامور و تنبلی چون من در تمام امور.
خلاصه سختی رفت وآمد من برای دوستان گل ،محرز شدبه واسطهء توفیق اجباری که در رفت وآمد به در خانهءمن برای رد وبدل جزوه وکتاب و….پیش امد.

طلبگی دوران خاصی از زندگی یک انسان است که نصیب هرکسی نمی شود.سنگ‌اندازیهای اطرافیان برایم عادی شده بود وحرفهایشان تکراری.گوشم از تکرار مکررات آنها ناشنوا شد، تا حدی که بعضی مواقع به سر کلاس درس اساتید هم سرایت می کرد و در برابر صحبتهای اساتید مهربان که درس بخوانم وتلاش کنم، ناشنوا بودم.
یافتن رفقایی که در کسوت خواهر نداشته ام قرار گرفته بودند وکادر پرتلاشی که برایم دلسوزانه زحمت می کشیدند، رویای صادقانه ای شد در خواب دنیایی ام.

گمگشته ی من در مسیر زندگی و البته یاری خدا وامام زمان(عج) برای شاگرد کوچک وبی مایه ای چون من.چتر حمایتشان بر سرم بود تا حدی که در این چهارسال درس خواندن و پیاده رویهای مشکل و طولانی، فقط یکبار زیر بارش برف قرار گرفتم وهمان روز امتحان منطق ۳بود که به خوبی در ذهنم ماندگارشده و فقط یکبار.نمی گویم سختی نبود که انسان با همین سختی ها آفریده شده(خلق الانسان فی کبد) ولی شیرینی سربازی و آموختن، این سختیهارا آسانتر می نمود.

وعده ی حق خداوند را باچشمانم تا امروز دیده ام و باور کرده ام.دوستان مهربان و اساتید دلسوز و پشتگرمی الطاف حق الهی ویاوری امام زمانم (عج)و همچنان دستان گدایی ام دراز در محضرشان.
ان شاءالله که سرباز خوبی باشم و امتحانات پیش روی این راه را به خوبی پشت سر بگذارم.
وتوفیق چنین راهی وچنین خاطراتی به تمام فرزندان شیعه عنایت شود.

طلبه سرکار خانم حقیقی

با سلام

📌 مسابقه و پویش ویژه “طلاب”
🔗 در دو محور:
۱. سپاس از استاد
۲. جایگاه استاد و طلبه

✅ در قالب:
عکسنوشته / پادکست / یادداشت / طنز / کلیپ / دلنوشته

⚠️(لطفا حجم کلیپ ها کم شده باشد)
_________________________________

📌 مسابقه‌ی ویژه “اساتید”

📙 خلاصه نویسی از کتاب مهارت معلمی اثر آقای قرائتی

﷽

مسابقه‌ایی با عنوان:
⁉️ “بررسی شبهات پیرامون زندگی امیرالمومنین امام علی(ع)”

🤔 به افرادی که به شبهات
پاسخ اقناعی، مستدل، مستند و بصورت خلاقانه و نوآوارنه بدهند؛ و هم چنین در نحوه ی ارائه و قالب، اصول زیباسازی متن و تصویر رو داشته باشند
🎁 جوایزی اهدا خواهد شد…

⚠️ نکته: بصورت گروهی و حداقل ۲ نفر

با محوریت انتقادات و پیشنهادات طلاب نسبت به واحدهای فرهنگی، پژوهشی و آموزشی با حضور معاونین محترم و طلاب عزیز از سوی حوزه علمیه اهل البیت علیهم السلام ملک شهر

به وقت یکشنبه ۱۰ اردیبهشت1402

با دعوت از یکی از طلاب موفق در عرصه علمی، پژوهشی و اخلاقی-تربیتی( خانم الهام ملاحسینی)، نشستی برای بیان تجربیات پژوهشی برگزار شد. که در واقع این نشست به بیان ساده و از دل خود طلاب به فراز و نشیب های راه پژوهش بپردازد و برای دیگر طلاب هم ایجاد انگیزه کند.

 همراه با طرح سوال من چرا پژوهش نمی کنم؟

در طرح این سوال و جواب به آسیب شناسی کمیت و کیفیت کار پژوهشی طلاب پرداخته شد؛ و به بهترین پاسخ از  نظر مخاطبین جوایزی اهدا شد.